Hai pacto. E agora que?
A situación que se deu nas pasadas eleccións, que se ven dando durante os últimos oito anos, e que ten toda a pinta de prolongarse ’sine die’, é lícita e legal pero non parece de todo xusta. Co pacto asinado esta tarde, dase luz verde aos pactos municipais entre socialistas e nacionalistas, que permitirán gobernar case un cento de concellos na comunidade.
En poucas comunidades, moi poucas –se cadra a única– case un tercio dos municipios estarán gobernados por unha lista que non é a máis votada. E isto pasa en Galicia, principalmente, por varias razóns que (todas xuntas) non se dan en ningunha outra comunidade.
Por exemplo, en poucas comunidades existe un tripartidismo tan marcado como en Galicia, no que dous das tres formacións políticas están dispostas a pactar e mesmo comparten un goberno autonómico. O espectro político é moito máis variado en Cataluña, País Vasco, Baleares ou Aragón, por poñer un exemplo.
E por outro lado, esa situación combínase co feito de que se produza nun tradicional graneiro do Partido Popular, como é Galicia, onde a lista conservadora sempre foi a máis votada nas sucesivas eleccións autonómicas, e en boa parte dos concellos.
Hai que di, e con razón, que o propio Partido Popular ten a culpa de non ser quen de pactar con outros grupos políticos, situación motivada polo seu illamento ideolóxico. Só nalgúns casos, e con partidos de tendencia por definir -como Coalición Canaria- tivo o PP a oportunidade de alcanzar pactos post electorais.
O que parece evidente é que situación en Galicia é insólita, porque en ningún outro lugar o PP gañou en tantos concellos e gobernou en tan poucos. A cousa cambiaría se, por exemplo, existise unha cuarta forza política –de centro-dereita nacionalista-rexionalista, como o que pretende ser Terra Galega– que compensase un pouco a balanza.
Pero a estas alturas, semella que a única solución a este desequilibrio pasaría por unha reforma electoral que, non obstante, non semella necesaria noutras comunidades. En Andalucía gaña o PSOE, e goberna. En Castela e León, gaña o PP e goberna. Amais, esa reforma ao PSOE só lle afecta, por exemplo, nas Illas Canarias, onde López Aguilar resultou vencedor e precisa de apoios. E en todo caso, nin socialistas nin nacionalistas están dispostos a pactar unha reforma electoral –que dese paso a unha segunda volta, ou a outro sistema onde se primasen as maiorías– que non lles beneficia.
Mentres tanto, Feijoo propuxo de novo un pacto que permita ás listas máis votadas o acceso á alcaldía. Os outros dos implicados non dixeron a súa resposta, máis semella que nada vai cambiar. E que a solución do PP pasa por buscar novos amigos cos que xuntar concelleiros e rachar a súa soidade.
